De Noordelijke Randweg Haagse regio vormt vanaf
2008 een nieuwe verbinding tussen de A4 (bij Leidschendam) en het Haagse
centrum en Scheveningen. Daarmee wordt de weg de laatste ontbrekende
schakel in het zogeheten "Haagse Hoefijzer". Met de
ingebruikname van het gedeelte tussen de A4 en de Bezuidenhoutseweg, in
2003, is in feite zo'n nieuwe verbinding al ontstaan. De komende jaren
wordt ook de rest van de route voltooid, tot er een complete
stadsrandweg ligt.
Dankzij de Noordelijke
Randweg verbetert niet alleen de bereikbaarheid van de Haagse Regio. Ook
vermindert de weg de verkeersdrukte in de verschillende wijken door een
andere verdeling van het verkeer. Bovendien vormt de weg een belangrijke
verbinding tussen Leidschenveen, Leidschendam-Voorburg en Den
Haag/Scheveningen.
De
Noordelijke Randweg wordt bijna negen kilometer lang en bestaat uit
2x2 rijstroken. Op het grootste deel geldt straks een maximumsnelheid van
70 km/u. Alleen tussen de Prins Bernhardlaan en de Mgr. van Steelaan en in
de Hubertustunnel is de maximumsnelheid 50 km/u.
Op negen plekken kruisen andere verbindingen de weg,
boven- of onderlangs. Daarvoor worden bijzondere kunstwerken aangelegd, zoals tunnels,
onderdoorgangen, een overkapping, viaducten, een aquaduct en een
ecoduct.
Lange
geschiedenis, zorgvuldig proces
De Noordelijke Randweg Haagse
regio heeft een lange Geschiedenis. Al sinds eind jaren 30 denken overheden aan
een ontsluiting in het noorden van de agglomeratie. In de jaren 70 werd
zelfs al daadwerkelijk begonnen aan de uitvoering van een weg, die toen
als de Verlengde Landscheidingsweg bekend stond. Het zou echter nog tot
1994 duren voordat besloten werd tot een definitief tracé van de weg,
de Noordelijke Randweg Haagse regio.

De realisatie van de weg is een gezamenlijk project
van Rijkswaterstaat, de Provincie
Zuid-Holland
en de gemeente Den Haag,
die ieder een deel van
de weg aanleggen. Samen zijn de initiatiefnemers verantwoordelijk
voor een zorgvuldige afweging van alle - soms tegenstrijdige - belangen
van leefbaarheid, bereikbaarheid en milieu.
Gedurende het proces
zijn er soms opmerkelijke oplossingen gekozen. Zo is de 1600 meter
lange Hubertustunnel (Den Haag,
Benoordenhout) geboord en niet als sleuf uitgegraven. Hierdoor
blijft het Hubertusduin, een belangrijk natuurgebied, behouden. Dit
werd mogelijk dankzij de toezegging dat het rijk het grootste deel van de
meerkosten van een geboorde tunnel voor zijn rekening neemt.
Bijzonder is ook dat de Noordelijke Randweg bij Leidschendam-Voorburg
is opgenomen in een nieuwe woningbouwlocatie, Sijtwende. De weg heeft hier een overkapping, wat 18
hectare aan bouwgrond oplevert voor woningen en een aanzienlijke
hoeveelheid groen.
Ter hoogte van het TNO-terrein
(Waalsdorpervlakte, Den Haag/Wassenaar) kruist een fietspad de Noordelijke
Randweg via een gecombineerd ecoduct, ruiter- en fietsviaduct. Die veilige kruising
voor de dieren in het gebied is een van de voorbeelden van de manier
waarop het milieu bij aanleg en
ontwerp is meegewogen.
Open in 2008

Eind 1998 is
met de bouw van de Sijtwendetunnel begonnen. In 1999 zijn de omvangrijke
werkzaamheden voor de bouw van het aquaduct onder de Vliet gestart.
Het gedeelte tussen de A4 en de N44, inclusief de Sijtwendetunnel, is 18 november 2003
officieel opengesteld. De bouw van de Hubertustunnel startte in 2004. Met
de opening van deze tunnel in oktober 2008, kwam de hele
Noordelijke Randweg gereed.